 De Faunabescherming is een stichting die opkomt voor de belangen van in het wild levende dieren
.
Doelstelling: Sinds 1976 behartigt de stichting De Faunabescherming (vroeger genoemd de stichting Kritisch Faunabeheer) de belangen van in het wild levende dieren, met als doel een ethisch en wetenschappelijk verantwoord faunabeleid. Als organisatie die exclusief voor de belangen van deze dieren opkomt, vormt De Faunabescherming een deskundige gesprekspartner voor politiek en overheid. De stichting houdt continu de vinger aan de pols en draagt alternatieven voor de jacht aan. Zo proberen zij er alles aan te doen om het welzijn van in het wild levende dieren te verbeteren, bepleit zij een zo spoedig mogelijk verbod op alle vormen van plezierjacht en een verbetering van de wetgeving.
Werkwijze:
De Faunabescherming probeert haar doelstelling te realiseren door onder andere:
- het voeren van protestacties bij jachtpartijen of bijeenkomsten (zoals ‘game fairs’) van jagers;- het voeren van overleg met het het informeren van mensen uit de politiek, overheid en media om een tegenwicht te bieden tegen de invloed van jagers en hun organisaties met betrekking tot faunabeheer en natuurbescherming;
- het voeren van juridische procedures tegen ten onrechte verleende (bijv. in het kader van ‘schadebestrijding’) ontheffingen om bepaalde diersoorten te bejagen;
- inspecties en inventarisaties in het veld om misstanden met betrekking tot de jacht en het welzijn van in het wild levende dieren op te sporen en te rapporteren;
- het uitgeven van een tijdschrift (Argus), brochures en het verzorgen van deze website om de hierboven genoemde punten onder de aandacht van de mensen te brengen.
Onze standpunten
De stichting De Faunabescherming is ontstaan vooral vanwege de misstanden die in (en buiten) Nederland heersten - en helaas nog steeds heersen - met betrekking tot de jacht op wilde dieren. Klik hier voor onze standpunten met betrekking tot de jacht.
Achtergrondinformatie: De Faunabescherming heeft enkele jaren geleden een 'Ecovisie' uitgebracht waarin ons denken is toegelicht over zaken als natuurbescherming, faunabeheer en zogenaamde ‘direkte ingrepen’ als het doden van (lees: jacht op) dieren, (her)introducties en dergelijke meer. Klik hier voor een uitgebreide .pdf-versie van dit document. Een uitbreiding en nadere toelichting op de 'ecovisie' is het artikel 'Over het doodgaan van dieren in de natuur'; klik hier voor dit artikel, dat gepubliceerd is in het septembernummer van Argus (2005). In het jaar 2002 is de nieuwe Flora- en faunawet van kracht geworden. Over de totstandkoming van deze wet, alle positieve en minder positieve punten daarin en vooral over wat er de invoering ervan is gebeurd, heeft De Faunabescherming verschillende artikelen en persberichten gepubliceerd. Klik hier voor een samenvatting van onze standpunten over de Flora- en faunawet.
Maar zijn op het gebied van faunabescherming en faunabeheer nog meer zaken waar onze stichting in de afgelopen jaren intensief bij betrokken is geweest. Daarbij de kwestie van de bestrijding van de muskusratten. Klik hier voor onze visie op het muskusrattenprobleem en de kwalijke aspecten van de bestrijding van dit dier.
Een andere kwestie is dat van het gebruik van roofvogels om dieren te vangen of te verjagen (zoals bij vliegvelden). Organisaties van valkeniers zijn momenteel weer zeer actief om hun hobby te promoten. Klik hier voor ons kritische standpunt ten aanzien van de valkerij.
De Faunabescherming en de jacht.
Waarom is het nodig actie te voeren tegen de jacht in Nederland (en daar buiten)? Daarvoor zijn vele argumenten aan te dragen. De belangrijkste in het kort:
- Jacht (het doden van dieren of het doen van pogingen daartoe) is een wrede en in de meeste gevallen onnodige methode van faunabeheer die naast veel dierenleed ook veel verstoring en vervuiling in de natuur veroorzaakt.
- Jacht is, zelfs in het meest gunstige geval, niet meer dan symptoombestrijding en draagt dus ook nimmer bij aan de werkelijke oplossing van een eventueel probleem.
- Jacht is in ons land een vorm van vrijetijdsbesteding waar sommige lieden veel geld voor over hebben. Daarvoor verlangen zij wel wat terug: een aantrekkelijke buit en een flink aantal prettige jachtdagen.
- Doordat jacht slechts een vorm vrijetijdsbesteding is, zijn verreweg de meeste jagers volstrekt ondeskundig op essentiële onderdelen van de biologie als populatiedynamica, soortherkenning, ecologie en ethologie.
- Misschien wel het ernstigste probleem dat jacht veroorzaakt, is de impact die het heeft op de in een gebied aanwezige mensen en alle dieren. Jacht vergalt niet alleen het plezier van alle andere recreanten in een gebied, het zorgt er bovendien voor dat alle zoogdieren en vogels een volstrekt onnatuurlijke schuwheid voor mensen aan de dag leggen.
- Jagers beweren steeds dat zij het beste met de dieren voorhebben, maar zijn in de praktijk uitsluitend gericht op dat ene doel: het doden (‘oogsten’) van die dieren voor hun eigen plezier. Dat verklaar ook de haat die jagers hebben ten opzichte van concurrende predatoren (zoals vossen en roofvogels).
- Jagers beweren dat ze landbouwschade voorkomen. Feit is echter dat ze de aanwezigheid van bejaagbare soorten juist bevorderen, terwijl dat soorten zijn die een deel van de landbouwschade veroorzaken.
- Er is in Nederland nog steeds sprake van grove misstanden bij de jacht: het illegaal bijvoeren van wild, het illegaal uitzetten van fazanten, stroperij van roofvogels en het illegaal doden van beschermde diersoorten. Deze misstanden worden door de officiële jagersorganisaties meestal ontkend, of gebagatelliseerd.
- Ook het verkrijgen van wildbraad wordt als argument voor de jacht genoemd. Driekwart van Nederland is al ingericht voor de voedselvoorziening (landbouw en veeteelt). Het is ongewenst om de in het wild levende dieren het kleine beetje vrije natuur die nog rest te degraderen tot producenten van scharrelvlees.
Wanneer is het doden van wilde dieren toelaatbaar
De Faunabescherming keurt het doden van in het wild levende dieren alleen goed wanneer er sprake is van belangrijke landbouwschade, of wanneer het gaat om de bedreiging van zaken van groot maatschappelijk belang zoals openbare veiligheid of volksgezondheid, die niet op een andere manier kan worden voorkomen of bestreden. Bovendien moet aannemelijk worden gemaakt dat de voorgestelde ingreep wel tot een oplossing leidt. De Faunabescherming is daarmee dus niet principieel tegen jacht, maar keert zich wel tegen de manier waarop deze in het algemeen wordt uitgeoefend en de argumentatie waarmee het jachtbedrijf wordt verdedigd.
|
