De geschiedenis speelt zich af in Wenen, ten tijde van het Weense congres ( 1814-1815)
Graaf Balduin Zedlau neemt het met de huwelijkstrouw niet zo nauw. Zijn nieuwste vriendin is de danseres Franziska Cagliari. Niet alleen zijn vrouw Gabriele komt er achter, maar ook zijn chef Vorst Ypsheim-Gindelbach. Deze maakt echter een pijnlijke vergissing, hij denkt dat Gabriele de vriendin en Franziska de echtgenote van Graaf Balduin is. Wanneer de beide dames en de heren elkaar ontmoeten smeekt Graaf Zedlau Vorst Ypsheim om Franziska voor zijn vrouw uit te geven. Omdat deze niets meer van de situatie begrijpt en helemaal in de war raakt stelt hij Gabriele als zijn echtgenote voor. Het blijft voor de graaf overigens niet bij die ene vriendin. Hij heeft alweer een nieuwe vlam , Pepi, een mannequin, die (maar dat weet hij niet) de geliefde is van zijn kamerdienaar Josef.
Aan de persoonsverwisselingen schijnt nu geen einde meer te komen. Gabriele houdt Pepi voor Franziska, Franziska denkt dat Gabriele een nieuw vriendinnetje van de graaf is en Pepi denkt dat Gabriele Franziska is.Tijdens een volksfeest in Hietzing, waaraan allen deelnemen, worden de problemen opgelost. Iedereen weet nu wie wie is en graaf Zedlau komt tot de ontdekking dat hij verliefd is op zijn eigen vrouw. Gezamenlijk geeft men de schuld aan ......................het weense bloed.
Wenen, 1815: Graf Zedlau heeft van de intrige zijn hobby gemaakt en is verwikkeld in drie affaires. De eerste met zijn vrouw Gabriele, de tweede met de charmante ballerina Franzi Cagliari en de derde met de aantrekkelijke Pepi Pleininger, de verloofde van zijn knecht Josef. Maar de Eerste Minister en Prins Ypsheim hebben ook zo hun verlangens. Het wordt een vermakelijk spel van het wisselen van karakters en kleding. Niemand weet meer wie wie is totdat alle partijen het eens zijn over hun keuzes. Zedlau blijft bij zijn Gabriele en Josef bij zijn Pepi. Waarom het allemaal zo heeft moeten lopen ? Dat weet je alleen, als je geboren bent met Wiener Blut.
|